10 mei 2016

Van Mireille... daar kunnen we niets aan toevoegen!

Liefste fietsvrienden

we kregen de vier mooiste dagen van het jaar.
Jullie vormden de zes schoonste pelotons van Vlaanderen.

Zondag was de mooiste Moederdag die veel moeders zich maar konden wensen.

Ik zag tranen en gelach bij startschot, bevoorrading en op de Grote Markt. Van grote meneren en grote madammen. (En nu heb ik het absoluut niet alleen maar over BV's.)

We komen samen meer dan ooit op tegen kanker. Dat is nog altijd meer dan duidelijk.

Met een inzet die voor velen een heel jaar lang duurt. Met langste erehagen, fietsbellen en bananen. Met pechvogels en met wegkapiteins. Met startpistool en fietspomp. Met onze kinderen en onze ouders erbij. Onze families en onze beste vrienden.

Aan de eindmeet zaten sommige roze schoenhoezen aan de andere kant van hun diepste reserve. Maar aan elke aankomst, in een middagstad of in Mechelen werden persoonlijke grenzen verlegd.

En hielp iedereen mekaar verder, vaak met het juiste woord en soms met de juiste spierbehandeling.

Ik sta nog altijd te kijken van die verbluffende prestaties van iedereen die van dichtbij en veraf betrokken was bij deelname, organisatie en steunverlening. En wat een joekel van een eindbedrag op het grote scherm - naar goede en vaste traditie. Om fier op te zijn.

Misschien was deze zevende editie wel de meest grensverleggende. Het was zeker en vast de warmste.
Het is waar: de koers, die is van ons. Zelfs als we niet koersen. Samen onderweg, samen tegen kanker.

Dank aan jullie allemaal!

Mireille

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen